G A N G S T A L K I N G – G A L I Z A
2 0 0 5 / 1 1 / 0 1
A traducción da páxina de Liza Parker (nota)
[1] Hai poucos anos comezouse a dar en U.S.A. e en
Canada unha modalidade de acoso descoñecida ata o
momento. Un dos seus rasgos máis característicos é
que o acoso é levado a cabo por grupos ou bandas
organizadas de individuos, os membros das cales
resultan descoñecidos para a súas vítimas que se ven,
así, enfrontados a estraños que as abafan e parecen
coñecelas. O fenómeno (segundo algúns galegos que,
despois de ler estas páxinas” pensaron que podían
considerarse a sí mesmos “brancos”), parece que se
está a dar tamén en Galicia, onde parece que algúns
incluso o interpretan como “un movemento popular” e
intúese que pode estar a ser utilizado por bandas
criminais e por rapaces, e tamén constituír unha
forma de presión política e social. Sigue a traducción
dunha das páxinas ó respecto
http://www.gangstalking.ca/, feita por Liza Parker.
POSTED BY GANGSTALKING-GALIZA AT TERÇA-FEIRA, NOVEMBRO 01, 2005
0 COMMENTS
A C E R C A D E M I M
G A N G S TA L K I N G – G A L I Z A
VER O MEU PERFIL COMPLETO
L I N K S
L I G A Ç O N S
Outro texto em galego sobre acosso
grupal
A R C H I V E S
Novembro 2005
O texto de gangstalking.ca
Gang (ga[ng]):
Grupo de criminais ou bandidos que se xuntan para a
súa protección e proveito.Stalk (stôk) :
Seguir ou observar (a unha persoa) persistentemente,
especialmente por obsesión ou transtorno psíquico.
Gang stalkºing :
Grupo de criminais ou bandidos que se xuntan para a
súa protección e proveito, para seguir ou observar (a
unha persoa) persistentemente, especialmente por
obsesión ou transtorno psíquico. Tamén coñecido
como “cause stalking” ou “vengeance stalking”.
XENERALIDADES
O acoso por banda implica o uso de múltiples
individuos para acosar, fustrigar e burlarse dunha
vítima, así como esnaquizar propiedade privada.
Segundo as vítimas, isto ten lugar durante moitos
anos. Parece que unha vez que unha persoa é
convertida en branco, manten a condición de branco
durante toda a vida. O tema aparece tratado nesta
reseña do libro de David Lawson Acoso Terrorista en
América
Contra o branco úsanse técnicas de guerra psicolóxica
nun ataque metódico e ben orquestrado que con
frecuencia deixa a persoa que serve como branco como
vítima do ridículo entre os amigos e familia porque o
que ocorre é difícil de crer. Non obstante ocorre, e o
número de persoas convertidas en branco está a
aumentar ó punto de que estas poden contactar entre
sí e atopar que en tódalas partes se empregan as
mesmas tácticas. Estas tácticas, que tamén se
empregan no “maltrato sectario” teñen como
obxectivo debilitar a persoa convertida en branco ó
extremo do colapso físico e psicolóxico.
As razóns polas que unha persoa é escollida
inicialmente como branco poden variar. Algunhas
veces a persoa poder ser un activista político. Outras
puido estar nun sitio equivocado nun momento
equivocado. Ó parecer, incluso se coñeceron empresas
que contrataron a estas “bandas de acoso” para
silenciar a xente que fora empregada delas. Moitas
veces estas “bandas de acoso” puideron ser enganadasacerca do seu branco, fixoselles crer, por exemplo, que
a persoa é un depravado que debe ser expulsado da
cidade. As razóns soamente as limita a imaxinación.
Nalgúns casos, segundo Lawson, a persoaé
completamente inocente, pero é usada como branco
de adestramento ou como exemplo para mostrar a
outros no grupo qué lles ocorrerá se o “traizoan”. Isto
serve para manter os membros destes “grupos de
acoso” atados ó grupo polo intenso medo de ser
convertido en branco. É unha perspectiva
aterrecedora porque os membros da banda son
intimamente conscientes de que as vidas dos seus
brancos son completamente destruídas.
Moita xente pregúntase por que entraría ninguén
nunha actividade desta clase. A explicación psicoloxica
é, polo menos en parte, que que se trata dunha forma
de vinganza. Pode ser que os que perpetran o acoso
pensen que causar dano físico a unha persoa é
demasiado grave ou demasiado perigoso. De feito o
dano psicolóxico pode ser unha forma moito máis
efectiva de vinganza. Pode destruír a vida dunha
persoa deixando poucas probas ou ningunha para
incriminar os responsables.
Hai razóns engadidas para que isto continúe, xa que
non cada un dos participan no acoso saberá por que
unha determinada persoa se convirteu en branco. É
claro polas expresións das caras dos acosadores cando
se atopan cara a cara cos seus brancos que hai unha
forma viciosa de pracer que eles obteñen de acosar a
súa vítima. Gústalles o sentimento de “ter o control”.
Como calquera forma de comportamento relacionada
co maltrato e a violencia, esta é unha adicción que
necesita ser alimentada, así que as vítimas poden
seguir sendo brancos toda a vida. Se non seguisen, o
número de vítimas novas necesario para encher as
adiccións dos que perpetran o acoso podería atraer
demasiado a atención. Non por iso menos, o número
de individuos convertidos en branco está a aumentar.
Tal é a natureza do pozo sen fondo dentro deles,
sedento de emocións cada vez maiores. Para os
acosadores, os seus brancos son soamente a súa presa,
nun xogo que nunca remata. Pero non nosequivoquemos, calquera que sexa a razón detras del,
este é un crime de odio (hate crime).
DESCRICIÓN DAS ACTUACIÓNS
Os tipos de actuacións que teñen lugar son con
frecuencia sutís e ás veces non poden distinguirse das
cousas normais cotiás que van mal. No caso dunha das
persoas convertidas en branco, sen embargo, danse
certos comportamentos que non son normais ou
cotiáns na súa natureza. Son estas actuacións
anómalas as que permiten á persoa convertida en
branco saber que están a ser acosadas. É un reino de
terror psicolóxico que ten como obxectivo facer que a
vítima pareza tola e mantelo ou mantela nun
constante estado de ansiedade e tensión respecto ó
que vai suceder.
En 1944 houbo unha película titulada “Gaslight”,
(“Luz de Gas”), acerca dun home que tentaba volver
tola á súa muller. Dela derivouse o termo
·”gaslighting” (“facer luz de gas”). Segundo Ciudad
Slang, “facer luz de gas” a alguén e volvelo tolo
provocándolle intencionadamente confusión. A
expresión provén da película de 1944 “Gaslight”, na
que a doce herdeira, Ingrid Bergman, casa co
inquietante Charles Boyer, e este agarda conseguir a
súa herdanza volvéndoa louca. El convéncea de que
está a ver e ouvir cousas que non existen, incluíndo as
luces de gas (o que tiñan antes das lámpadas) que se
acenden e apagan cando el non está na casa. As sutís
técnicas usadas para facer que a muller dubide da súa
propia cordura son as mesmas técnicas usadas por
estes acosadores en grupo para enervar o branco. Para
ver unha reseña feita por Eleanor White dun libro
sobre o tema clicar eiqui
Os acosadores, por exemplo, (parece que sempre
teñen acceso ás casas dos seus brancos) poden ás
veces entrar na casa mentres o branco está fóra e
mover algunhas cousas un pouco. O branco ten a
impresión de que algo está mal, pero non pode sinalar
que cambiou. Esta é unha clara ilustración de que esta
actividade é un xogo do gato e o rato psicolóxico e tenpouco que ver con ningún tipo de dano palpable que
poida ser causado (como queimar a casa de alguén ou
roubar obxectos de valor).
Nalgúns casos o branco non sabe que está sendo
utilizado como branco. Só parece coma se o mundo
estivese cheo de xente moi maleducada e todo o que
el/ela tivese rompera constantemente (“a mala sorte”).
Segundo Lawson os acosadores non necesitan que o
branco saiba que el/ela foi convertido en branco para
satisfacer a súa necesidade interna de ter o poder.
EXEMPLOS DE ACTUACIÓNS
■ Espallar repetidamente lixo no céspede do branco.
Non enormes cantidades, senón, por exemplo, unha
cousa tódolos días – envolturas de caramelos, latas de
bebidas, vasiños de café, etc.
■ Que aparezan símbolos de grupo, con frecuencia
cunha vinculación satánica, como un pentáculo , cerca
da casa do branco.
■ Comportamentos hostís de persoas cando o branco
vai caminando,(facerlle un corte mangas ou xestos
parecidos coas mans).
■ Coches aparcados no exterior da casa do branco, con
frecuencia con persoas dentro sen facer
aparentemente nada. Nun incidente que me ocurreu
hai pouco unha limusina estaba aparcada no exterior
da miña casa (xustamente en fronte dunha escola
elemental) co conductor dentro e o motor a funcionar.
Eu estaba cruzando a rúa desde a casa para ir á escola
e tiña o conductor á espalda, pero puideno oír xirar o
coche nun xiro en U a moita velocidade. Cando subía
as escaleiras da escola oín a bucina. Dinme a volta e
estábame facendo un corte de mangas mentres se
afastaba. Nota: o coche estaba aparcado cando deixei a
casa e afastouse despois de que eu saira. ¿Que estaba
facendo aparcado alí? Evidentemente estaba
esperando a facerme o xesto. Só dous días máis tarde,
un rapaz que camiñaba pola rúa sostivo a man diante
da miña cara e chasqueou os dedos para obter a miñaatención. Cando o mirei, fíxome tamén un corte de
mangas.
■ Outra actuación é que os veciños partan ou cheguen
ó mesmo tempo que o branco. O outro día deixei a
miña casa a pé e había unha muller dobrando a
esquina máis próxima á casa. Estivemos camiñando a
unha cara á outra, e eu crucei a rúa querendo poñer un
pouco de distancia entre min e ela (en algún nivel
percibimos a miúdo que unha persona é un acosador
incluso antes de que fagan nada abertamente). Sen
perder un instante, tamén ela cruzou inmediatamente
a estrada (o modo en que o fixo producía a impresión
de que me estaba a imitar porque eu crucei moi de
repente e ela veu detrás dun xeito repentino e brusco)
. No lado da rúa onde eu crucei non había nada
excepto a escola (que a muller pasou de largo), de
modo que non había razón para comportarse así.
Atopei isto lixeramente agresivo, pero non me fixen
ningunha idea ó respecto ata que estiven camiñando
de volta á casa un cuarto de hora máis tarde e ela
estaba outra vez en fronte da casa, camiñando cara a
min no mesmo lado da rúa, pero desde a dirección
oposta. A vítimas informan repetidamente deste tipo
de comportamento – incluída a conduta imitativa.
■ Algo que acontece con frecuencia é ter a xente
mirando fixamente ó branco cunha mirada de través
ou burlona, normalmente cun sorriso na cara. Isto non
é un incidente illado, senón que acontece varias veces
ó día.
■ As persoas convertidas en branco informaron de ter
á xente dicíndolles cousas referidas demasiado
específicamente a algún aspecto das súas vidas. Eu
estiven recentemente discutindo con varias persoas a
posibilidade de aconsellar a persoas elixidas como
branco, xa que dispoño da formación apropiada para a
orientación psicolóxica. Ó sair do cine, alguén díxome
en voz alta ó pasar ó seu lado, “¡Ti podes aconsellarme
cando queiras!”
Un branco dixo que estivera falando por teléfono coa
súa filla dos imáns que hai no interior do refrixerador,e despois recibiu unha chamada dun descoñecido que
lle dixo :”Así que tes imans no refrixerador.” Outro
branco informou de que un completo descoñecido
sabía o nome do seu can “Dusty” e dixeralle entre
dentes, dun xeito ameazante, que apenas se podía oír:
“Preferiría ter a Dusty”. Isto é un modo altamente
efectivo de deixar saber ó branco que está, de algunha
maneira, baixo vixilancia, sen facer de feito nada
ilegal.
■ Moitos brancos informan de que os seus animais ou
parecen poñerse moi enfermos e morrer por causas
non coñecidas, ou son directamente asasinados (i.e.
cunha arma). En cada caso, o branco deixou o animal
só e ó tornar atopou o animal moi enfermo ou morto.
■ Xente cerca comportándose dún xeito absurdo. Os
brancos informan de que atopan “tolos” que se lles
achegan e lles berran. No meu caso eu vexo un vello de
55 anos de raza caucásica vestido como un “rapaz do
barrio” de 13, con xigantescos vaqueiros con bulsas,
acaneándose ó pasar. É unha visión absurda se un se
dán de conta de que a persoa vestida dese xeito ten o
pelo gris. Enervar a persoa elixida como branco e
chamar a atención sobre eles mesmos é o nome do
xogo.
■ Intenso acoso mentres se conduce – tódolos xestos
de mala educación que se poidan imaxinar na estrada,
excepto que iso ocorre cada unha das veces que o
branco sae. Isto inclúe arrimarse ó teu coche por
detrás, cortarche o paso e outros xestos hostís.
■ Os brancos informan de que os acosadores
intentaron botalos da estrada. Esta tamén foi a miña
experiencia. As persoas normais non atopan
condutores que se achegan a eles por detrás a moita
velocidade e despois pisan con forza os freos,
derrapando por detrás do seu obxectivo. Cando isto
me ocurreu (a finais do ano pasado), chamei ó 911 no
teléfono móbil e o condutor púxose a miña altura e
intentou empurrarme a un lado, ¡Estando eu ao
teléfono coa policía! Despois de case chocar
lateralmente contra min en varias ocasións, fixome uncorte mangas (outra vez) e afastouse.
■ Poñer xente en localizacións estratéxicas para
“vixiar” o branco. Un dos brancos informa de atopar
persoas vestidas con cores fixas como sinal de quen
son. Isto non é moi diferente do vello vestido como os
rapaces. É unha forma sutil de conseguir a atención do
branco. Non obstante ó branco non lle leva moito
tempo ser capaz de distinguir ós que o acosan antes de
que ocorran as condutas. Nalgúns casos hai en torno
deles un aire de audacia que é a miúdo acompañado
por contacto ocular directo – pénsese nos rapaces –
por mellor dicir, demos – cos bastóns de jockey na
película titulada “Dogma” e se terá unha idea do modo
no que esta xente se conduce. Este non é sempre o
caso –tamén está o caso como o da muller imitándome
na rúa, que tiña unha expresión baleira, como de
zombi na cara. Isto é máis común cando están a ter
lugar accións directas, de xeito que o branco non sabe
con certeza se a persoa é un acosador ou se trata só
dun deses incidentes que ocorrerán as veces e non
teñen relación con nada. A expresión audaz acompaña
normalmente ó mirar fixo sen actuación aberta.
Mantendo as actuacións sutís, o branco é mantido na
confusión e con dúbidas sobre eles mesmos e a súa
cordura.
■ Moitos brancos informan de repetidos problemas
cos seus coches ou outras máquinas. Cando o meu
coche era aínda novo, con só 50.000 kms., tiven que
facer que me desmontasen o motor e o prezo foi de
2,400$. Ocurreu, dun xeito bastante raro,
aproximadamente un mes despois de extinguirse a
garantía.
■ Moitos brancos sospeitaron que “falsos” obreiros
foron enviados ás súas casas. No caso dunha das
vítimas, esta tiña máis que só unha sospeita despois
do seguinte incidente. A muller conta que concertara
unha limpeza de ventás cunha empresa que xa
contratara noutra ocasión. Cando a compañía a
telefonou e lle dixo que estaban a pechar e lle podían
enviar outra empresa en vez deles, ela sentiu
aprehensión, pero aceptou. Cando as persoaschegaron a súa casa comezaron un elaborado xogo de
intentar desmoralizala dicíndolle que unha muller
esmorecera no xardín traseiro. Isto non tiña sentido
para ela e non lles respondeu. Despois dalgúns
intentos máis de facela ir ó xardín traseiro,
escoitoulles falar acerca de como matala. Cando colleu
o teléfono para chamar a policía, os “limpiaventás”
fuxiron.
■ Apremar e acurralar a unha persoa cando está fóra
da casa, i.e. ter a xente entrando no “espazo persoal”
desa persoa. Eu tiven recentemente este problema
cando comecei clases de aerobic. Alguén na clase
andábase a achegar demasiado cerca de min, i.e., a
unhas poucas polgadas de distancia, movéndose ata 10
pés através da habitación para seguirme. Cando lle
pedín que me deixara un pouco de sitio, ela dixo,
“¡Móvete ti!” Despois de que eu me movín, ela
afastouse de onde estivera apremándome e deixando
un oco de 20 pés, pero, tan pronto como volvín alí, ela
volveu tamén inmediatamente. Foi un tipo de
comportamento pasivo/agresivo, sutilmente hostil que
recordaba o modus operandi (MO) dos acosadores.
■ Destrución ou roubo de obxectos que teñen valor
sentimental para o branco. Por exemplo, eu non levo
xoias excepto un anel de zafiro que me deu o meu pai.
Un día o anel desapareceu e nunca o vin outra vez.
■ Os brancos a miúdo loitan con problemas de saúde –
fatiga extrema, mareo, dores de cabeza, dor abdominal
e muscular. Aínda que a tensión pode ser a única
razón, pode haber tamén outros factores involucrados,
incluíndo un componente electrónico do
fustrigamento. Se se pensa que este é o caso, ver
“fustrigamento electrónico”
■ “Cegueira con luces”, unha táctica do acoso sectario
e unha forma de tortura. Supón dirixir luces brillantes
sobre o branco – ou desde coches que se achegan ou
desde casas veciñas. Desde que eu fun consciente de
que estaba a ser acosada, en cada un dos sitios onde
residín (tres incluíndo a miña propia casa da que tiven
que marchar), houbo unha casa próxima cun focodirixido cara a ventá do meu dormitorio. Nun caso eu
sabía con seguridade que o veciño non era un
acosador. Sen embargo, o único que se necesita é que
alguén reoriente as luces do exterior da casa de
alguén- o acosador non ten, de feito, que estar a vivir
alí. Tamén, se estou a camiñar cara a casa despois de
anoitecer, 9 de cada 10 veces haberá un coche
aparcado na rúa (no mesmo punto sempre) coas luces
acesas e cara a min. Afastarase cando me achego.
■ Apremar ou acurralar con coches. Experimentei isto
a pé, camiñando cara a casa. Haberá un exorbitante
número de coches nunha pequena rúa lateral que eu
baixo. Isto ocurreume tantas veces que xa non é unha
coincidencia. A última vez eu estaba a camiñar por esa
rúa, o meu fillo estaba comigo e eran cerca das 11 da
noite dun Mércores. Sen que mencionara as miñas
sospeitas, o meu fillo dixo, “Vaia, hai moitos coches
por aquí para ser tan de noite”. Estábamos na rúa
sospeitosa cando o dixo. (Un dos extremos da rúa non
ten saída, e tódolos coches ían cara a alí. Nunca me
parei a ver que facían cando chegaban, terei que facelo
a seguinte vez.) Outras persoas experimentan isto
cando van no coche – algúns informaron de ser
rodeados por un convoi de vehículos.
Moitas das actuacións de enriba son mencionadas no
libro de David Lawson, Terrorist Stalking in Acoso
Terrorista en América.
Tamén, ver dous artigos aparecidos no Toronto Star
acerca do comportamento típico da vixilancia grupal
extremista. (O Toronto Star é un respectado xornal
convencional).
SENSIBILIZACIÓN : ¿COMO OCORRE?
Débese ter coidado ó asumir que outras persoas sexan
acosadores. É necesario familiarizarse co concepto de
“sensibilización” porque describe como se é
condicionado por estes grupos.
Por unha banda, hai actividades deseñadas
especificamente para facer saber ó branco que alguénpertence ó grupo dos que o acosan. Eles necesitan
facer isto para que o branco saiba que está a ser
acosado. Por exemplo, supoñamos que por certo
tempo o branco vira por todas partes persoas que
levaban compases e despois parara. Isto non é
sensibilización, porque practicamente non hai sector
da pobación que leve compáses con el e os empregue
aleatoriamente en público (non estamos nun camping
nin nunha reunión de scouts na que isto ocorra). Así
que, cando se ve a alguén utilizando compás, é para
facer saber que esa persoa é un acosador. Sería
verdadeiramente raro que alguén usase unha e non o
fora.
Igualmente alguén que me fai un corte de mangas ten
o 99% de posibilidades de ser un acosador, porque eu
non estou a facer nada que o provoque, como conducir
dun xeito agresivo ou sequera ollar con desaprobación
a ninguén (isto é forzar un pouco as cousas, pero só
quero pór de manifesto que non é un corte de mangas
“provocado”.).
A sensibilización ten un “efecto dominó”. Os
perpetradores só teñen que empuxar a primeira ficha
porque o resto cae só. As persoas que a empregan
andan a tirar proveito da psicoloxía humana. O
proceso de sensibilización permite que, unha vez que
se cae na conta de que se está a ser acosado, as tácticas
poidan facerse más sutís, e incluso volverse
indistinguibles dos sucesos cotidians normais.Para os
brancos leva a posibilidade de que, despois dun
tempo, se perda a perspectiva do que é “normal” e se
empece a reaccionar a cousas que xa non gardan
relación cos perpetradores. Porei un exemplo.
Por un período de tempo, quizais un mes, envian
moitos cómplices xunto a un con ordenadores
portátiles. Fan algunhas cousas obvias como mirarte
fixamente por moi longos períodos de tempo, ou sorrir
burlonamente para obter a túa atención, ou incluso
fan estraños movementos de mans – algo fóra do
ordinario para captar a túa atención. Como resultado
desta campaña de ataque, os ordenadores portátiles
chegan a asociarse cos acosadores na túa mente. Estafoi a intención dos acosadores. Ti estás agora
sensibilizado. (A primeira ficha de dominó foi
empurrada polos acosadores).
Despois disto, eles poden reducir o número de xente
xunto a ti que estea a levar ordenadores portátiles ata
o punto de parar completamente. Isto é porque agora
ti asumes que calquera levando un ordenador portátil
é un acosador. (O resto das fichas de dominó caen
soas). O problema é que unha certa parte da
poboación leva naturalmente ordenadores portátiles.
Sen embargo, se eles te condicionaron tan ben que te
esqueces diso, vas estar ansioso cada vez que vexas un
estraño cun ordenador portátil. Cantos máis
ordenadores portátiles vexas, máis alto subirían a túa
ansiedade (e a túa colera). Se estás moi tenso, eles
poden ter a vantaxa engadida de verte atacar a alguén
que leve un ordenador portátil. E quizais incluso
conseguir acusarte de algo. Ó final non importa se esa
persoa é un acosador ou non – ti estás condicionado a
pensar que o é.
Isto aplícase a calquera clase de condicionamento.
Poderían ser furgonetas brancas ó respecto das que
eles te condicionaran. Poderían ser camisetas
vermellas ó respecto das que eles te sensibilizaran.
Non importa, porque, unha vez que ti estás
sensibilizado, TI serás o teu peor inimigo.
Temos que estar constantemente a vixiar para
recordar o que é “normal” e non supoñer que cada
camioneta branca ou cada persona que vista unha
camiseta roxa é un perpetrador. Hai que resistirse a
ser sensibilizado. Si un pode decirse a sí mesmo, “Esta
persoa pode non ser un perpetrador – carezo de
motivos para supoñelo”, isto forza ós perpetradores a
actuar dun modo moi manifesto para captar a
atención. Iso significa que se arriscan a ser
descubertos. Pero, se se reacciona ó menor detalle,
enton a sensibilización ganou a batalla e os
perpetradores venceron. E posible resistirese a ser
sensibilizado, así que non hai que deixar de intentalo.
¿COMO PODEMOS COMBATER ISTO?A única maneira de combater isto é xuntándonos e
apoiándonos entre nós. Mantendo as vítimas illadas,
os acosadores teñen pouco medo de que as súas
actividades sexan descubertas. Pero xuntos temos
forza. Pouco a pouco podemos aumentar a conciencia
no público de que isto está a suceder. En círculos
terapéuticos a isto chámaselle “normalizar”. É o que
ocorre cando alguén di, “Está ben que digas que estás
a ser acosado porque está a ocorrer”. Noutras
palabras, algo considerado “anormal” polo público
escéptico vólvese normal polo peso das nosas
testemuñas. Como as mulleres que un día estaban
demasiado avergoñadas para dicir á xente que foran
violadas porque carrexaban un serio estigma social, as
persoas que están a ser obxecto dun acoso por banda
son imediatamente vistas como tolas sen que se lles
dea o beneficio da dúbida. O que nos dará a
credibilidade é o recoñecemento ó que temos dereito é
a “normalización” da idea de que o acoso por banda
está a suceder.
Hai risco na asociación pola tendencia natural dos
acosadores a abafar as vítimas, pero non podemos
deixar que iso nos deteña. Doutro xeito quizais
teñamos que esperar moito tempo para que se nos
crea, se chega a ser o caso.
Hai un foro electrónico creado por Eleanor White
(http://www.multistalkervictims.org/ Eleanor é unha
entregada activista que traballa incesantemente para
facer chegar á xente o que está a ocorrer. Visitar o seu
site para obter instrución para unirse ó foro.
No meu outro site acerca do Acoso Electrónico:
http://www.eharassment.ca/, creei unha rede de
vítimas para axudar a xente a entrar en contacto. Case
tódalas vítimas de acoso electrónico son tamén
vítimas de acoso por banda. Non estou segura de ata
que punto o contrario é certo. Falei con moita vítimas
de ámbolos dous.
Websites:- Vítimas de Acoso-Múltiple:
http://www.multistalkervictims.org/ (cún foro en
yahoo).
– Cidadáns Contra O Acoso Comunitario e
Tecnolóxico:
– Deter a guerra encuberta:
ARTIGOS SOBRE O ACOSO POR BANDA E TEMAS
RELACIONADOS:
– De Pronto Ten un Nome: Acoso por Banda. (copia de
reserva)
– ¿Por qué? ¿”Acoso por banda?” Quizais? (copia de
reserva)
– Asociación de Información sobre o Acoso Psicolóxico
GRUPOS DE DISCUSIÓN:
(1) Acoso “de causa” :
http://groups.yahoo.com/group/Cause_stalking/
(2) Acoso por banda :
http://groups.yahoo.com/group/gangstalking/
(3) Violencia Electrónica :
http://groups.yahoo.com/group/Electronic_Violence/
(4) multistalk – para vítimas de acoso “por banda”.
Non se permite o debate de temas relacionados co
acoso electrónico. Para más información ver:
http://www.multistalkervictims.org .
(5) mcforums: para vítimas de control da mente e
vítimas de acoso electrónico e acoso “por banda”. Para
máis información ver:
http://www.mindcontrolforums.com/(Nota: Algúns forums conteñen moita violencia verbal
e xogos psíquicos no interior do grupo. Se un encontra
que se sinte peor despois de unirse a un foro en
concreto, eu recomendaría moito deixalo e buscar un
diferente.)
Termos de Búsqueda Utiles (en Inglés):
Bullying
Stalking
Mobbing
“psychological harassment”
“psychological violence”
POSTED BY GANGSTALKING-GALIZA AT TERÇA-FEIRA, NOVEMBRO 01, 2005
0 COMMENTS